Gdyby celem wszystkiego za co sie czlowiek zabiera mialby byc jakis niebywaly sukces , mielibysmy prawie samych zawiedzionych .
Tylko nieliczni maja ambicje zdobywania mistrzostwa , a jeszcze bardziej nieliczni je zdobywaja .
Czy kiedy traktuje to co robie jak hobby , przyjemnosc , oznacza to brak rozwoju ?
Moim zdanie , nie .
Dla spolecznosci byc moze nie ma to rewolucyjnej wartosci , ale ogolnie i osobiscie jest jak najbardziej rozwojem .
Ja super ogrodniczka nie jestem i nie bede , ale jak cieszy oko , gdy wszystko pieknie kwitnie i daje owoce .
A te wszystkie dekoracje , ktore tworze ?
Mnie i innych to ogromnie cieszy , mimo , ze nie jest to swiatowa sztuka .
Czy w zyciu licza sie tylko wybitne osiagniecia?